İnsanlığın en büyük yaşam dersi "cesaret" imiş.En son dersi ise "ilişkiler"..katalizörlerimiz,aynalarımız..Dürüstçe söylemem gerekirse pek veremiyorum bu dersi =)..ilişkiler konusunda kafam hep karışık olmuştur.Eskiye nazaran birçok kalıbı darmaduman ettiysem de içimdeki,yine de insanlar zaman zaman benden ürküyor ben de onlardan..

geçmişin ve geleceğin ağırlığı olmadan,bu "an"ın içinde tek bir nokta olarak yaşamanın mutluluğu (hafifliği diyeyim daha çok) tarif edilemez.Yine de bazen kendi kendime,o ağırlığı hissetmemek için üçkağıtçı bir oyun oynuyormuşum gibi hissetmekten geri duramıyorum.

Bir arkadaşımın da dediği gibi Beckett karakterlerine benziyorum =)..

Güven zor iş..bütün iş onda çünkü..herşeye güven.,hayata,kendine,olana..